स्पंदने माझी

  “बाबा बोलावतात तेव्हाच…” आमची केदारनाथ यात्रा (भाग २- पूर्वतयारी) केदारनाथ जायचं नक्की झालं आणि मग कागदावर आखलेली ही मोहीम प्रत्यक्ष आयोजनात उतरवायची वेळ आली. फक्त  booking , planning आणि meetings  पुरेसं नव्हतं ; आता खरी तयारी सुरू झाली होती. केदारनाथ म्हणजे केवळ प्रवास नाही,    तर स्वतःची परीक्षा असते हे सगळ्यांना माहीत होतं. उंच हिमालय , बदलणारं हवामान , लांबचा ट्रेक आणि कमी ऑक्सिजन या सगळ्यांसाठी शरीर तयार असणं तितकंच महत्त्वाचं होतं जितकं मन मजबूत असणं. मग सुरू झाली तयारी मग ते रोज किमान ४५ मिनिटे चालणे असेल, पायऱ्या चढत जाणे असेल, महिन्यातून एखादे दोन छोटे ट्रेक आणू जमेल तर  fitness sessions . हे सगळं अगदी सहज करायचं होतं आणि म्हणून तर ज्याला जसं शक्य होईल ते सगळे करू लागले. पण खरी तयारी फक्त शरीराची नव्हती… मनालाही तयार करावं लागत होतं. Comfort zone सोडून अनिश्चिततेला सामोरं जाण्याची तयारी गर्दी ,  चढतांना लागणारा दम, जाणवणारा थकवा , हवामान अश्या सगळ्या बाबी मनात होत्या. फक्त एकच ठरलं होतं कि  “हर हर महादेव” म्हणत पुढे चालत राहायचं आणि...