स्पंदने माझी

  बाबा बोलावतात तेव्हाच…” आमची केदारनाथ यात्रा - भाग ८ रामबाडा ते घोडा बाजार : पावलोपावली परीक्षा, प्रेरणा आणि दमछाक रामबाडा मागे पडले आणि आम्ही लिनचोलीच्या दिशेने पुढे निघालो. आता आमचा मोठा ग्रुप अक्षरशः मायक्रो गटांमध्ये विभागला गेला होता. प्रत्येकजण आपल्या क्षमतेनुसार , आपल्या गतीने चालत होता. कोणी पुढे गेले होते , कोणी मधोमध होते तर काही जण निवांतपणे मागून येत होते. पण एक गोष्ट समान होती – प्रत्येकाच्या मनात केदारनाथाचे दर्शन आणि शिखर गाठण्याची तीव्र इच्छा. या टप्प्यावर कोणाशी स्पर्धा नव्हती ; प्रत्येकाची स्पर्धा स्वतःच्या थकव्याशी आणि मर्यादांशी होती.   चढाई जसजशी वाढत होती तसतशी शरीराची परीक्षा सुरू होती. त्यामुळे घाई करण्याऐवजी आम्ही अधूनमधून थांबत होतो. कुणी पाण्याचा घोट घेत होता , कुणी फळे खात होता , तर कुणी ऊर्जा देणारे ड्रायफ्रूट्स खात होता. छोट्या छोट्या विश्रांती घेतल्यामुळे शरीराला पुनश्च ऊर्जा मिळत होती आणि पुढील चढाईसाठी बळही मिळत होते. पर्वतांमध्ये चालताना सतत चालत राहण्यापेक्षा योग्य वेळी घेतलेला छोटासा ब्रेक किती महत्त्वाचा असतो , याची जाणीव या मार्गावर वा...