स्पंदने माझी

  बाबा बोलावतात तेव्हाच …” आमची केदारनाथ यात्रा - भाग ६ ( सोनप्रयाग ते गौरीकुंड )   पहाटे तीन ला निघून आम्ही गाडीने सीतापूरला पोहोचलो आणि अपेक्षेप्रमाणे संपूर्ण रस्ता वाहनांनी अक्षरशः गच्च भरलेला होता. गाड्यांच्या लांबच लांब रांगा , हॉर्नचा आवाज , यात्रेकरूंची गर्दी आणि सतत वाढत जाणारी अस्वस्थता… वातावरण पूर्णपणे यात्रेच्या ताणाने भरून गेलं होतं. फक्त आम्हीच नाही , तर बहुतेक यात्रेकरू चारच्या सुमारास तिथेच अडकले होते. प्रत्येकाच्या चेहऱ्यावर थकवा होता , पण त्याचवेळी केदारनाथ दर्शनाची ओढही स्पष्ट दिसत होती. आमचा मूळ प्लॅन रात्री विश्रांती घेऊन पहाटे लवकर सोनप्रयागमार्गे गौरीकुंड गाठण्याचा होता. पण परिस्थिती वेगळीच वळण घेत होती. ट्रॅफिक इतका प्रचंड होता की जवळजवळ तासभर एकही वाहन हललं नाही. रस्ता पूर्णपणे ठप्प झाला होता. काही लोक गाड्यांमधून उतरून परिस्थिती पाहत होते , काहीजण पुढे किती अंतर आहे हे विचारत होते , तर काहींनी आधीच चालत जाण्याचा निर्णय घेतला होता. शेवटी आमच्या टीममधल्या अर्ध्या जणांनी म्हणजेच उत्साही गणपती गटाने ठरवलं — “आता थांबण्यात अर्थ नाही… अजून एक कि...